zeg maar JA tegen het leven

“Zeg maar JA tegen het leven.”

Een blog over nooit goed genoeg zijn – en de weg terug naar jezelf

Geschreven door: Pien Rommens 

Al zolang ik me kan herinneren voel ik wanneer er “iets” nodig is. Iets wat niet wordt uitgesproken, maar wel aanwezig is. Ik voel bijvoorbeeld wanneer iemand verdrietig is, of wanneer er spanning hangt die onuitgesproken blijft. En dan heb ik de neiging om te helpen, of me juist kleiner te maken. Niet omdat iemand het vraagt, maar omdat het vanzelf zo gaat. Herken je ook zoiets?

Ik troost, bemiddel en werk stilletjes om de verbinding te bewaren. Het was mijn manier om zichtbaar te zijn in mijn gezin van herkomst: als ik zorg, lijk ik ertoe te doen.
En toch… hoe meer ik probeer, hoe vaker ik merk dat het nooit helemaal genoeg is. Hoeveel ik ook doe, ik kan het voor de ander niet oplossen. Ik kan de pijn, het verdriet of de spanning van iemand anders niet wegnemen.

De impact op mijn volwassen leven

Nu zie ik dat ik als kind een onmogelijke opdracht op me heb genomen — en wat dat met mij doet. Ik ben gewend te zorgen, sterker te zijn dan ik me soms voel, en mijn eigen behoeften op de achtergrond te zetten. Wanneer ik voor mezelf kies, voel ik me schuldig. En grenzen stellen? Dat voelt soms vreemd, bijna onveilig, alsof ik iets doe wat niet hoort.

Systemisch werk: thuiskomen in jezelf

Sinds ik systemisch werk en familieopstellingen heb ontdekt, verandert er langzaam iets. Niet plotseling, maar stap voor stap.
Ik herken mijn patroon en erken het. Het hoeft niet weg — integendeel, het heeft me ook veel kwaliteiten gegeven. Maar het vraagt wel dat ik bewust ben van mezelf en aandacht heb voor wat ík nodig heb.
Sterker nog: ik mag beginnen bij mezelf. Vol in mijn leven stappen en aanwezig zijn. Vanuit mijn plek als dochter, als vrouw en als moeder die weet wat ze meedraagt, welke kwaliteiten ze heeft en wat haar eigen weg is.
Langzaam leer ik mildheid voor mezelf te voelen, respect te hebben voor wat ik draag en mijn eigen pijn toe te laten. En heel eerlijk? Me overgeven aan mijn eigen pijn, verdriet en gemis — dat doe ik liever niet.

Herken je iets hiervan?

Misschien herken je je in mijn verhaal of in gedachten als:

• “Ik doe zo mijn best en toch lijkt het nooit genoeg.”
• “Ik wil minder streng voor mezelf zijn.”
• “Ik wil voelen wat ík nodig heb.”
• “Ik wil gezien worden.”
• “Mijn eigen volwassen leven instappen voelt spannend.”

En misschien denk je er meteen achteraan: “Zonder dat ik me schuldig voel.”

Voluit ‘ja’ zeggen tegen jouw leven

Een van de meest wezenlijke stappen is voelen dat jouw leven van jou is. Dat je niet hoeft te voldoen of hard hoeft te werken om te mogen bestaan. Dat je niet eerst hoeft te dragen om iets te mogen ontvangen.

JA zeggen tegen jouw leven betekent:

• jouw plek aannemen,
• jezelf niet kleiner of groter maken,
• niet telkens terugvallen in voldoen,
• en niet wachten tot iedereen zich veilig voelt.

Het vraagt moed om te onderscheiden wat van jou is en wat je ooit bent gaan dragen voor een ander. Het vraagt dat je durft te stoppen met compenseren. En het vraagt dat je voelt dat je jouw bestaan niet hoeft te verdienen.

Wil je hierin beweging brengen? Ik bied verschillende workshops voor vrouwen die de weg naar zichzelf willen versterken.

Aanbod – voor vrouwen, met vrouwen

Workshop “Van dochter naar moeder”, 2 dagen
Speciaal voor moeders met dochter(s)

Workshop ‘Dochter zijn’, 1 dag
Speciaal voor vrouwen

Deze workshops bieden een veilige, vrouwelijke bedding om te onderzoeken wat jij draagt, wat je kwaliteiten zijn en hoe jij voluit ‘JA’ kunt zeggen tegen jouw eigen leven.